eren

dönsün başım

dönsün başım. dönsün,dönsün,dönsün.dönemeyecek kadar çok dönsün.yığılıp kalayım orta yere…

bahar gelmiş

tutmadı elim ,kolum,bacağım,gözyaşım. tutamadım.yürüyemedi bacaklarım.benim denetimimden çıktı.gün pırıl pırıldı dışarıda. odaya girince serin bahar havası kucakladı beni. sonrası karanlık.aydınlık baharla geldi tekrar. pencereden tam da yüzüm vuran gün ışığıyla.uyanıkken göremedim gün ışığını. gözüm yaşıma karışmış akarken,birden bir soluk girdi içime. nefes alabildim. karanlık olunca nefes alınmıyormuş.
kucaklaşmak ne güzel.dokuunca sevdiğin birisine,hele kardeşinse,hele canın gibi sevdiğinse…günün sıcağı,günün serini ,doluverdi kucaklaşmamızın içine.bahar kokusu doldu. limon yaprağı doldu.yeşil,sarı doldu.
boşalmış içim.ne güzel.yer açılmış.göz yaşım evi önündeki ağacı suluyor akşam üzerinden şimdiye.ağaç yeşile dönmüş. açık yeşile. bahar gelmiş..tutar elim. tutar kolum ,bacağım,gözyaşım.bacaklarım yürür,gün ışığı içime dolar.bahar gelmiş.hoş gelmiş…

merhaba

öyle kafamıza esince gircez buraya yazcaz çizcez ..